Efhbikh kata8lipsh

Η κατάθλιψη περιορίζεται σε ένα ακόμη μεγαλύτερο βαθμό ρόλων σε κάποια ηλικία για κάποιο χρόνο. Τόσο τα επαγγελματικά ενεργά υπεύθυνα άτομα όσο και τα παιδιά καθώς και οι ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν αυτό το μειονέκτημα. Πολλοί από αυτούς παραμένουν για χρόνια χωρίς να γνωρίζουν τη νόσο, και οι περισσότεροι από αυτούς χρησιμοποιούν νέες μεθόδους παιχνιδιού με την τελευταία καταστροφική ψυχική διαταραχή.

Η θεραπεία της κατάθλιψης τοποθετείται συνήθως στην ψυχοθεραπεία, η οποία πρέπει να ανταλλάσσεται με φαρμακολογικούς παράγοντες για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας. Πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τη σημερινή κατάσταση ότι τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να συνταγογραφούνται μόνο από γιατρούς για εργασία στην ψυχιατρική. Ένας καλός ψυχίατρος στην Κρακοβία, ωστόσο, πριν ξεκινήσει τη θεραπεία για την κατάθλιψη, θα πρέπει να διαγνώσει σωστά τη νόσο, συμπεριλαμβανομένων μέσω της χρήσης ειδικών ψυχομετρικών εξετάσεων χρησιμοποιώντας επίσης την ταξινόμηση των συμπτωμάτων που επιτρέπουν την εκτίμηση του επεισοδίου της κατάθλιψης. Μόνο μετά τη διάγνωση της νόσου και το επίπεδο της σοβαρότητάς της, ο ψυχίατρος αποφασίζει για το σύστημα της λειτουργίας του. Η φαρμακολογική θεραπεία είναι διαθέσιμη όχι μόνο κατά τη διάρκεια της σοβαρότητας των συμπτωμάτων της νόσου, αλλά και συχνά κατά τη διάρκεια ασυμπτωματικών περιόδων, καθώς η κατάθλιψη είναι μια υποτροπιάζουσα ασθένεια. Τα επί του παρόντος χρησιμοποιούμενα αντικαταθλιπτικά είναι κυρίως να σταθεροποιήσουν τη διάθεση του ασθενούς, να απαλλαγούν από το άγχος ή τις σκέψεις αυτοκτονίας. Δυστυχώς, η σωστή επιλογή αποτελεσματικών φαρμάκων χρειάζεται μερικές φορές πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς οι ασθενείς αντιδρούν διαφορετικά σε συγκεκριμένες δραστικές ουσίες. Η φαρμακολογική θεραπεία διαρκεί κυρίως για το σκοπό της ύπαρξης ασθενούς, ειδικά για την επιτυχία των λεγόμενων ενδογενή κατάθλιψη. Ένα άτομο που πάσχει από υποτροπιάζουσα κατάθλιψη πρέπει να βρίσκεται υπό τη συνεχή επίβλεψη ενός ψυχίατρου ο οποίος όχι μόνο ελέγχει την κατάσταση του ασθενούς αλλά και γνωρίζει καλύτερα πώς να αξιολογήσει την πρόοδο της δράσης και την πιθανή ανάγκη αλλαγής της μορφής της θεραπείας. Αν και τα σύγχρονα αντικαταθλιπτικά εμφανίζουν ακόμη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, οι ψυχίατροι συνιστούν τη χρήση παράλληλης ψυχοθεραπείας. Η ψυχοθεραπεία επιτρέπει στους ασθενείς να αναγνωρίζουν καλύτερα τις υποτροπές και υποδεικνύει μεθόδους αντιμετώπισης σε μεγάλες στιγμές.